گفته بودند از هر راهي بروي جمعه ها عصر محال است دلتنگي پيدايت نكند ….گفته بودي هر جايي گرهي ديدي محال است يادت سر نخورد سمت نور …….گفته بودند هر كسي كه باشي مال است نداني انتظار چه دردي دارد!مدياني؟؟گفته ها را گفتند …..ناز نفسشان.
اميد توي همان شكلات ارزان آب نباتي با طعم كاكائوست كه پيرزن توي دست هام مي گذارد و مي گويد هميشه منتظر بماني پسرم!اميد توي همان سكه هائيست كه سالهاست پشت مسجد صفي به چاه مي اندازند……اميد توي همان نامه هائيست كه هر روز به آدرس آسمان پست مي شود/ميان نوشت:وزير ارتباطات دو روز پيش مي گفت :پست،صنعت زيان ده كشور است ……توي دلم گفتم:عوض گله ندارد آقاي وزير …..وقتي نامه هايمان را به مقصد نمي رسانيد همين مي شود ديگر!/و اگر انتظار نبود گمان نمي كنم اميد معنايي پيدا مي كرد!
حالا شب ها كه مي خوابم، گره هايم را روي كاغذي مي نويسم …..شايد صبح دستي آن ها را خط زده باشد ….مي دانم …كسي هست ….كسي هست همين حوالي…..كسي كه مثل هيچكس نيست ……..اين جاده ها همه پاي پياده سمت تو مي دوند …..تا آدمي هست….اميد هست …..تا اميد هست ….انتظار هست …..تو كه هستي آدمي هست.
پ.ن.1:يابن الحسن روحي فداك …..متي ترانا و نراك
پ.ن.2:گفتي مي روي امامزاده صالح.پرسيدي اين وقت شب چرا آنلايني؟خودت چه فكر مي كني؟؟من آن موقع آنلاين شدم.تو قصد زيارت كرده بودي.گفتي توي ليست هستي.مثل سه دفعه پيش…..به اسمت كه مي رسم دو بار امن يجيب مي خوانم.نه! نه مهربان!نه كار تو بود نه كار من ……نه من به اراده خود آنلاين شدم ….نه تو به اراده خود سلام كردي …..دستي در كار بود …..باور كن …..من به نشانه ها ايمان دارم.
پ.ن.3:تسبيح عقيق لاي انگشت هام …..تو خوب معني اش را مي داني!
پ.ن.4:باورت نمي شود!حتي تصورش برايت سخت است.وقتي به ساده ترين صورت ممكن توهين مي كنند و تو لبخند مي زني!اشتباه نكن!نمي خواهم صبرم را به رخ بكشم!خواستم اينجا بنويسم كه براي همه دعا مي كنم!حتي براي آنها كه دانسته و نادانسته توهينم كردند!فحشم دادند و …..نوشتم كه ثبت شود در تاريخ :”ايوب نيستم اما ياد گرفته ام ببخشم تا بخشيده شوم.”
پ.ن.5:دلم براي گابريل تنگ شده!