+ آدم ها با ترس به دنيا مي آيند!با ترس بزرگ مي شوند!با ترس زندگي مي كنند و با ترس مي ميرند!ترس هميشگي من ترس نداشتن است يا شايد ترس از دست دادن!شايد فراگيرترين ترس موجود در آدمها!آدمها حريصند در همه چيز !ثروت،قدرت و عشق!از نداشتن ثروت مي ترسند و هراس از دست دادنش برايشان كشنده تر از ترس نداشتنتش است!قدرت را مي پرستند و هراس نداشتنش كابوسي ناتمام برايشان!من اما هميشه از نداشتن عشق مي ترسم.زندگاني بي عشق تنها زنده ماني ست!قديم ترها نوشته بودم وقتي چيزي را در آغوش مي كشي ترس از دست دادنش بدجور آزارت مي دهد.ترس بعضي ها ترس مرا بيشتر كرده!مي بينيد ما چقدر به هم شبيهيم؟؟؟همه ترسوهاي بزرگي هستيم.فقط جنس ترس مان متفاوت است.ترس نداشتن قدرت بعضي ها ، ترس از دست دادن عشق ما را دو صد چندان كرده است و اين بزرگترين گناه آدمي ست!!!عشق را پس بدهيد لطفا!
+”-سحابي اسكيمو خيلي ديدن داره ، قشنگترين قبرستونيه كه تو عمرم ديدم!
-قبرستون؟؟!
-آره ، سحابي هم محل تولد ، هم محل مرگ ستاره هاست ، همه شون بر مي گردن به همونجايي كه متولد شدند!
-مُو نمي دونستُم ستاره ها هم مي ميرن!
-همه شون مي ميرن.خيلي از ستاره هايي كه ما الان مي بينيم شايد ميليون ها سال پيش مردن.ولي ما به خاطر مسافتي كه باهاشون داريم ، هنوز داريم اونارو مي بينيم.
-يعني اينقدر دورن؟؟!!
-خيلي دور…..خيلي نزديك.وقتي با دنياي خودمون مقايسه كنيم خيلي دورن.اما اگه با كهكشاناي ديگه مقايسه كنيم تازه مي فهميم چقدر به ما نزديكند و ما خبر نداريم *”
مي گويم مواظب باش عاشق ستاره مرده نشوي!همين!
*.ديالوگي از فيلم خيلي دور …..خيلي نزديك