جاده چون مادریست که رازهای کودکش را در خود حل می کند….‏
‏.‏
‏.‏
‏.‏
‏.‏
فاصله تا تو را این جاده ها خوب می شناسند …..‏
‏.‏
‏.‏
‏.‏
‏.‏
جاده ها محرمند …..حتی برای بغض های آدمی ……‏

زنبورهای عسل

                    اسیر قفس نمی شوند!

همین است که چشمانت قاتل می شوند!

می گویی: ” چرا حرف نمی زنی؟!”‏
می نویسم :”می ترسم لب هام که جنبیدند
طعم لب هات بیفتند !”‏

روی زمین
جاهایی هست که می توانی عطر خدا را استنشاق کنی…..می توانی ریه هایت را پر از
احساس نیلوفر کنی …..می توانی ….می توانی عاشق شوی……روی زمین جاهایی هست که
توان بالقوه عاشق شدن آدمی را به فعل می رساند……جاهایی هست که زیربارانش که قدم
می زنی خدا را توی رنگ رنگ طبیعت می بینی …..می بینی خدا هم عاشق است ….خدا هم
….خدا هم عاشق است و عاشقان را دوست دارد…..

کلمه نمی
تواند رسالت این حس را بدوش بکشد ….تنها می گویم :" اینجا گیلان است….تکه ای از
بهشت…."

پ.ن:جلال
سمیعی عزیز ممنونم که آمدی و روزهای شیرینی را مهمان دلم کردی!